KARA GÜNLERDEN KURTULUŞ’A

Balkanlar’dan beridir on yıl süren bir savaş!

Ne acılar yaşandı, dünü bil ey Arkadaş!

Avrupa devlerinin Pazar bulma emeli

Oluşuverdi Cihan Savaşı’nın temeli..

İki Alman muhribi “Barış”a oldu engel,

Bahaneyle atıldı Anadolu’ya çengel.!

Saray’ın düşüncesi, kendi şahsi sefası;

Dertlerinde değildi milletimin cefası.!

Türklüğün düşmanıydı Türklüğe kin duyanlar!

Türklüğe dost değildi sarayda oturanlar.!

Hangi onurlu insan düşmana hizmet eder!

Bu Vatan’da esaret mültecilikten beter.!

Türk olarak Cihan’da hür yaşadık ezelden..

Düşmandan korunmalı kutsal Vatan tez elden.

Çanakkale hattından geçemedi o düşman;

Mondros’ta bir gemide yazdı haince ferman.!

İçin için başladı yüreklerde endişe,

O haçlı sinsi düşman dünden işgal peşinde..

Mütareke gereği yurda düşman katıldı!

Vatansever subaylar zindanlara atıldı!

Barbar yunan askeri güzel İzmir’e geldi! 

Bu Vatan’ın bağrını haçlı hançerle deldi!

Kışlada asker mağdur, silah yoktu elinde;

Zulmü arttırdı düşman, olan her seferinde.!

Birliklerin her biri dağıtıldı silahsız..

Zalim düşman Yurttayken bunu yapan vicdansız!

Kutlu Anadolu’mun sızlıyordu sinesi,

Buna bir çare idi o Bandırma gemisi..

Ayrıldı İstanbul’dan endişelerle dolu.!

Kurtuluş bekliyordu talihsiz Anadolu..

Önder Mustafa Kemal sabah Samsun’a vardı.

Karanlıktaki yurdun  ufukları ağardı..

Dedi ki, “Kurtuluşun tek bir çaresi vardır:

Aziz milletimizin azim ve kararıdır..

Vatanın bütünlüğü ve Millî Bağımsızlık

Tehlike içindeyken esirdir ulusallık.!”

Yurt toprağı kutsaldır, düşmana verilemez!

Kumpaslar kurulsa da Yurttan vazgeçilemez!

Korursak kalkınarak yücelir Vatan!

Namerttir o düşmana Yurt toprağını satan!

Havza’da, Amasya’da toplantılar oluştu;

Özlenilen Hürriyet gönüllerde buluştu..

Hemen Kemal Paşa’ya baskılar arttırıldı.!

Padişah fermanıyla idama çarptırıldı.!

Ordu’dan ayrıldıydı, yetki yoktu elinde;

Sade bir vatandaştı Erzurum Kongresi’nde..

İstiklâl ve Hürriyet tek ulusal erekti..

Dış ve iç düşmanlarla mücadele gerekti.!

Sürüp giden mezalim milletimize zarar;

İşgalden Kurtuluş’a alındı Millî Karar..

Manda ve de himaye kabul edilemezdi!

Azınlığa imtiyaz asla verilemezdi!

Türklüğün düşmanıdır emperyalist o düşman

Daima tedbir gerek!  Ki, olunmasın pişman..

Halkı hep yanılttıydı şer fetvalar, fermanlar..

Düşmanın piyonuydu milleti kandıranlar.!

Bozkır Ankara’da Millî Meclis kuruldu;

Tez elden Kuvayı Millîye oluşturuldu..

Saldırgan düşmanların araç gereci çoktu..

Askerimin elinde yeterli silah yoktu.!

At iziyle it izi  birbirine karıştı;

Hainler düşmanlara uşaklığa yarıştı.!

Bir taraftan Anzavur, iç isyanlar başladı..

Çerkez Ethem şaşkını yunanı alkışladı.!

Ankara’dan duyuldu top sesleri yunanın!

Nasıl karıştırılır suları Haymana’nın.?

İnönü’de, Sakarya’da savunma yapıldı;

Düşman birlikleri bozguna uğratıldı..

Kocatepe’de yine toplandı neferimiz,

Dumlupınar’da coştu; oluştu Zafer’imiz..

Toz duman uçuşurken Başkomutan’ın emri:

“Ordular, hedefiniz Akdeniz’dir, ileri..”

Aç susuz askerimiz İzmir’e dek yürüdü..

Mezalimci düşmanı öne katıp sürüdü..

Hasan Tahsin ve Şanlı İsimsiz Kahramanlar

Vatan için savaştı, yıldırmadı fermanlar..

Düşman engellerini hep yıkıp aştık bir bir;

O zalim düşmanlardan kurtuldu güzel İzmir..

İşgalci haçlı düşman yurdumuzdan kovuldu;

Atatürk sayesinde Cumhuriyet kuruldu..

Daima minnettarız şehit ve gazimize;

Onların emekleri şan verir hepimize..

Unutma! Dünkü düşman yine kaos peşinde..

Hainlere aldanma! Dürüst çalış işinde..

Nasıl unutulurdu ki, İzmir’deki onca gam!

Depremi de yaşadı mahzun mağdur Sakarya’m!

İzmir’in Kurtuluşu ‘Kuruluş’tur Vatan’ın;

Doğru anlaşılmalı öğütleri Ata’mın..

Vatanın önemini anlama günü bu gün;

Meşalemiz ışısın, oluşmasın kara gün!

Cihan karanlıktayken insanlığı yaydı Türk; 

Türk’ün yarınlarına hep rehberdir ATATÜRK.

Her zaman hatırlansın Marş’ımız ve Andımız!

Sonsuza dek yaşasın bu Kutsal Vatan’ımız.